Tot een aantal jaar geleden zei ik altijd: ”Een eigen bedrijf? Daar ga ik nooit aan beginnen”. Zeg dus nooit, nooit. Inmiddels ben ik al bijna weer een jaar fulltime ondernemer. En yes, ik zou het niet anders meer willen. Waarom ik toch ben gaan ondernemen, en hoe de rocky weg hier naartoe was ga ik aan je vertellen in deze blog.

Blog girlboss 1

Modemeisje: Dat was ik in hart en nieren. Ik ademde alles was met mode te maken had. Chanel, Dior, Louis Vuitton: ik droomde er bij weg. Met als grootste droom om ooit als stylist bij een groot magazine werken, en dan het liefste bij Vogue. Tijdens het volgen van een mode opleiding – waarbij ik stage heb gelopen bij grote, internationale modemerken – voelde ik die droom langzaam afbrokkelen. Ik kwam er achter dat de modewereld toch wel echt keihard was. En dat ik opeens niet meer zeker wist of ik wel in zo’n cultuur wilde werken. Na deze opleiding succesvol te hebben afgerond besloot ik mijn horizon te verbreden en koos ik voor een studie in de richting van trendwatching en conceptontwikkeling. Na 2 jaar was ik genoodzaakt met deze studie te stoppen: burn-out. Ik was op, kon niets meer en dat op mijn 20ste. De jaren die daarna volgden waren rocky, heel erg rocky. Het was tijd om te gaan uitvinden wie ik was, wat ik wilde en wat me gelukkig maakte. Ik dacht dat ik dat altijd wel wist en ik keuzes maakte die mij geluk brachten. Maar ik kwam erachter dat ik vooral naar de buitenwereld een mooi plaatje wilde laten zien. En dat ik keihard voor mezelf was; het was nooit genoeg en ik voelde me nooit goed genoeg.

Blog girlboss 3In de jaren tijdens en vlak na mijn burn out heb ik allerlei baantjes gehad. Maar niets voelde echt als mijn ding. En dan is er maar één weg: uitzoeken wat wel je ding is. Ik besloot een baan te zoeken waarbij ik daarnaast ruimte zou hebben om uit te vinden wat voor mij dan dat ding zou kunnen zijn. En zo kwam ik in de ouderenzorg terecht. Het werken met ouderen bracht me veel liefde en dankbaarheid. Het inzicht dat geluk hem in de kleine dingen zit. Dat je als mens goed bent zoals je bent. Langzaam ontstond er ruimte in mijn hoofd, kwamen er ideeën en het vertrouwen dat ik zelf iets zou kunnen opbouwen.

En toen kwam de reis naar Bali. Die reis waarbij ik zoveel mooie items zag met zoveel potentie en ik opeens wist: ”Dit is het, hier ga ik iets mee doen”. Daarna begon het opbouwen van Moon Treasures. Met vallen en opstaan uiteraard. Ik heb mezelf vaak genoeg afgevraagd waar ik in vredesnaam aan was begonnen. En geloof me dat doe ik nu ook nog wel eens.

Wat ik heb geleerd is dat als je, je leven om wilt gooien of het anders wil doen, je een rotsvast vertrouwen moet hebben. Zowel in jezelf als in het pad wat je gaat bewandelen. En daarmee bedoel ik niet het als een controlfreak proberen uit te stippelen. Eigenlijk het tegenovergestelde. Het loslaten en erop proberen te vertrouwen dat alles komt zoals het bedoeld is. En dat als dingen voor jouw bestemd zijn ze ook daadwerkelijk op je pad komen. Dat wil niet zeggen dat je er niet voor hoeft te werken of dat het aan komt waaien. Verre van dat. Moon Treasures is ook niet van de één op andere dag een succes geworden. Dat is iets waar ik nog iedere dag keihard voor werk. Maar dit doe ik voor mijzelf. En ik heb niet meer als ‘doel’ mezelf te moeten bewijzen aan de buitenwereld.

De rede dat ik deze blog heb geschreven is vooral omdat ik hoop je met mijn verhaal te kunnen inspireren. Doe vooral hetgeen waar je hart sneller van gaat kloppen. Ook als is dit spannend en hebben anderen daar misschien een mening over. Kies voor jezelf en do whatever the F makes you happy and feeling alive.

En nog één ding: als ik mijn dromen achterna kan gaan, kan jij het ook! Dus laat je door niets en niemand weerhouden!

Liefs,

Alissia

Blog girlboss 2

Zoals je misschien wel de laatste maanden voorbij hebt zien komen was ik bezig met het creëren van een nieuw, geheim project. Ik deelde al meerdere keren via social media diverse previews. Maakte jullie alvast warm en kreeg heel veel enthousiaste reacties. En toen liep ik vast… De weken verstreken en het bleef stil. Wat eerst aanvoelde als een heel sterk concept, wat ik groots wilde neerzetten en lanceren voelde opeens niet meer goed. Of misschien beter gezegd; ik voelde me opeens niet meer goed. Ik kwam mezelf tegen en voelde me heel kwetsbaar. Terwijl ik wist dat ik voor dit project alles behalve onzekerheid en kwetsbaarheid kon gebruiken. Dat zou, voor mijn gevoel, de hele kracht en boodschap van het hele project eraf halen.

Ik legde er (onbewust) een enorme druk op en saboteerde daardoor eigenlijk mezelf en het project. Ik realiseerde me ook dat niemand (behalve ik) er wakker van zou liggen als ik zou besluiten de stekker uit het hele project te trekken. Maar zo zit ik (helaas) niet in elkaar. Als ik iets eenmaal in mijn hoofd heb ga ik ervoor. Daardoor kwam ik afgelopen tijd terecht in een vicieuze cirkel van zelfsabotage, doorpushen en leven vanuit ego. Zonder mezelf kritische vragen te stellen zoals: Waarom doe ik het? Waarom wil ik het? En maakt het me gelukkig? Eigenlijk verdween de boodschap en plezier van het hele project al voordat het gelanceerd werd.

In een maatschappij waarbij alles draait om beter, mooier en groter vergeet ik soms dat niet alles groots en meeslepend hoeft te zijn. Dat echt geluk daar ook niet in te vinden is. En met dat in mijn achterhoofd, plus het ‘do whatever makes you happy principe’ heb ik besloten om het project voorlopig op de lange baan te schuiven.

Nu zou ik het kunnen zien als falen. Maar ik zie het liever als kiezen voor wat goed voelt. Dat het misschien nu (nog) niet de juiste tijd is voor dit project, en wie weet in de toekomst wel. Dat is dan ook de boodschap die ik je mee wil geven; Je mag altijd je doelen bijstellen en doen wat op dit moment goed voelt. En als laatste: Geluk is te vinden in de kleine dingen niet in een groots en meeslepend leven, net als dat kracht te vinden is in kwetsbaarheid.

Liefs,

Alissia

Deze blog heb je waarschijnlijk aangeklikt omdat de titel je nieuwsgierig maakte. Zelf ben ik dat stiekem vaak ook: Nieuwsgierig naar het verhaal, de struggles en het leven van anderen. En ik weet dat ik niet de enige ben, anders was het lezen van blogs of social media in het algemeen ook nooit zo populair geworden. Ik ben vooral altijd nieuwsgierig hoe mensen dat doen: hun leven leiden. Aangezien er geen handboek of gebruiksaanwijzing voor bestaat. Al zou die af en toe best wel handig zijn 😉

Bloggen is iets wat ik een aantal jaar geleden ben gaan doen. Eerst een verplicht onderdeel tijdens mijn studie, daarna tijdens een burn-out om mijn verhaal en gedachtes van me af te schrijven. Het schrijven van gedachtes op papier geeft een bepaalde rust. Orde in chaos die je soms als mens in je hoofd kan hebben. Bloggen voor Moon Treasures doe ik wanneer ik dat leuk vind om te doen. Vooral om een kijkje te geven achter de schermen van zowel het bedrijf als van mijn eigen leven. Daarnaast vind ik het zelf ook heel leuk om mijn enthousiasme op deze manier met jullie te kunnen delen maar ook open en eerlijk te zijn over bepaalde struggles.

Deze blog ben ik gaan schrijven omdat ik de laatste weken last kreeg van chaos in mijn hoofd. En dacht wie weet brengt het rust als ik het van mij afschrijf. Januari en februari zijn bizarre maanden geweest. Door de tweede lockdown en lancering van de nieuwe collectie kreeg ik het ontzettend druk. Het werd hoogtijd voor een nieuwe inkoop omdat er zoveel items binnen no time uitverkocht raakte. Dat is super leuk maar ook best een beetje stressvol (lees dit in mijn vorige blog).

Daarnaast gebeurde er privé ook van alles. Zo overleed mijn opa en werd onze poes Marie (na wat een simpele ingreep moest zijn) behoorlijk ziek. Zelfs zo ziek dat ze een tweede operatie moest ondergaan, een sonde geplaatst werd en we haar ieder uur handmatig moesten voeden. Daarnaast draaide de webshop uiteraard gewoon door en was er zakelijk ook genoeg te doen.

Op dat soort momenten is ondernemen een vloek en een zegen. Een vloek dat het altijd doorgaat maar een zegen dat je zelf kan bepalen hoe, wat en wanneer.

Ik had me eind 2020 voorgenomen dat ik de maanden januari en februari (meestal de twee rustigste maanden van het jaar) zou gaan gebruiken om te brainstormen en voor het uitwerken van plannen voor de volgende stappen voor Moon Treasures. Maar in plaats van stappen vooruit te zetten kon ik afgelopen tijd niets anders dan stil staan. Ik ben vrijwel altijd bezig met de volgende stap, vooruit willen in plaats van stil te staan en te bedenken dat alles al goed is zoals het is.

Kortom leven in het ‘nu’. Al moet ik eerlijk zeggen dat de uitspraak ‘leven in het nu’ me ook de kriebels geeft en de neiging om degene die het zegt een mep in zijn gezicht te geven 😉 . Maar dat is vaak met dingen die je confronteren, dan weet je dat je daar iets van kan leren of mee moet doen.

Stone man Bali MoonyIk vroeg van de week aan iemand: Hoe komt het dat leven in het ‘nu’ zo moeilijk is? Want ik weet dat ik niet de enige ben die hier mee struggled. Ze gaf me als antwoord dat het mede door de prestatie gerichte maatschappij komt maar ook dat we eigenlijk nooit geleerd hebben om in het ‘nu’ te leven. Dit gaf me een inzicht. Want als iets je nooit geleerd is wil dat niet zeggen dat je het ook nooit zou kunnen leren. Dus i.p.v. bezig te zijn met de volgende stap uitwerken ga ik me nu eens bezighouden met leven in het moment en ik zie wel wat me dat gaat brengen. Alleen deze woorden neerzetten geeft me al een bepaald gevoel van rust.

Dus mocht je me de aankomende tijd zoeken? Ik ben aan het onderzoeken hoe je leeft in het ‘nu’. Als ik er achter ben hoe je dat doet zal ik er een gebruiksaanwijzing over schrijven en hem met jullie delen 😉 !

Liefs,

Alissia

Vandaag is het Valentijnsdag! De officiële dag van de liefde! Maar ik vind dat liefde niet gebonden is aan één dag. En dat liefde ook niets te maken heeft met rozen, chocola, rode lingerie of het hebben van de ‘perfecte’ partner. Liefde is er altijd en overal. Je moet het soms alleen willen en kunnen zien en voelen. Ben je benieuwd hoe ik liefde ervaar? Lees dan snel verder!

Zoals ik al schreef: liefde is overal en altijd. Zelfs in deze vreemde tijd waarin liefde soms heel ver weg lijkt. Rellen, eenzaamheid en harde maatregelen het lijkt soms wel de ‘normale’ gang van zaken te zijn geworden.

Maar vergeet niet om liefde te kunnen voelen moet je vooral ook liefde zijn. En dat kan in alles. Een goede daad voor je medemens. Het goed zorgen voor jezelf. Maar ook liefde voor wat je doet.

En daar ben ik me de afgelopen weken heel bewust van geweest. Want sinds de lancering van de nieuwe items in januari krijg ik zoveel liefde van jullie. De collectie loopt zo goed dat een aantal items al uitverkocht zijn of bijna uitverkocht. En dat is echt te gek!

Het werd dan ook noodzaak om zo snel mogelijk te beginnen met het inkopen van aanvulling en nieuwe items. En daar ben ik de afgelopen weken dan ook druk mee geweest.

Zoals je waarschijnlijk wel weet kopen wij onze items in bij lokale familie bedrijven in Bali. Dit gaat zonder tussenpersoon. Wij hebben direct contact met de mensen daar. En dat kan soms best ingewikkeld zijn door de taalbarrière, het tijdverschil en de items niet in het echt kunnen zien. Maar desondanks krijg ik zoveel liefde en blijdschap van de mensen daar als we weer een nieuwe order plaatsen. Dat ook al zit er een halve wereld tussen, de liefde en blijdschap voelbaar is.

En dat zie ik ook terug in onze items: gemaakt met liefde. Geen fabriekswerk maar gewoon echt ambachts/vakwerk. En dat maakt me trots. Dat ik met Moon Treasures zowel de mensen in Bali als jullie hier als consument blij kan maken.

Ik hoop dat ook jij in deze vreemde en soms lastige tijd de liefde nog kan zien en voelen. Maar vergeet niet: liefde is er altijd en overal en bovenal zit het al in je, soms moet je het alleen kunnen opmerken om het te voelen!

Liefs,

Alissia

Toen was het alweer de één na laatste dag van het jaar. Morgen tellen we af naar 2021. Tijd om even stil te staan bij 2020. Al zou je, je misschien afvragen: Waarom? Aangezien 2020 voor de meeste mensen een verschrikkelijk jaar is geweest en dit jaar dan ook zo snel mogelijk willen vergeten.

Er zijn ontzettend veel mensen die hun grote dromen of zelfs hun levenswerk (denk aan ondernemers in de horeca) in rook hebben zien opgaan. Mensen die afscheid hebben moeten nemen van dierbaren zonder daadwerkelijk echt ‘afscheid’ te hebben kunnen nemen. Zorgmedewerkers die keihard hebben moeten werken dit jaar en nog lang geen licht zien aan het einde van de (corona) tunnel. En nog maar te zwijgen over de eenzaamheid die heel veel mensen gevoeld hebben en er ook nog steeds is.

Blog 3 2020Ik ben daarom ontzettend dankbaar dat 2020 voor mij een heel bijzonder jaar is geweest, en wel op een goede manier.

Doordat er in het begin van de coronacrisis ruimte ontstond in zowel mijn werk (toen nog in loondienst) als privé, kreeg ik de kans om alles op een rijtje te zetten. Te evalueren. Wat gaat er goed, wat niet? Wat wil ik? Wat kan ik? Wat zijn doelen die ik mezelf begin dit jaar heb gesteld en hoe kan ik die bereiken? Dat gaf nieuwe focus, ruimte en vertrouwen.

Vertrouwen dat het anders moest en ook anders kon. Dat ik in het diepe moest springen en er voor moest gaan. Door de crisis (hoe gek dit ook klinkt) is Moon Treasures dit jaar enorm gegroeid. Daardoor hakte ik afgelopen zomer de knoop door en zegde ik mijn baan in loondienst op en ging ik fulltime als ondernemer aan de slag.

De doelen die ik in januari voor mezelf heb gesteld (nog voor corona) heb ik (zo goed als allemaal) kunnen behalen. Dit zeg ik niet om op te scheppen, of om te zeggen: ‘Kijk mij nou goed bezig zijn’. Dit zeg ik omdat ik voor het eerst begin dit jaar aan de slag ging met concrete doelen en volledige focus. Dit heeft me doen beseffen dat ook (ondanks externe crisissen zoals corona) je toch echt heel veel kan bereiken zolang je maar toegewijd bent en met volle focus ergens voor gaat.

Wat ik met deze blog hoop over te brengen: ook al was 2020 niet jouw jaar blijf vertrouwen hebben dat 2021 dat wel wordt. Stel nieuwe doelen, leg nieuwe focus. Wees committed ook al gaat niet elke dag, week of maand zoals je wil. Je kan altijd opnieuw beginnen en daar heb je eigenlijk geen jaarwisseling voor nodig.

Ik hoop dat 2021 ook jouw jaar wordt!

Liefs,

Alissia

Blog 1 2020